«Онам мендан тезкорроқ. Мукофотга у мендан кўра лойиқ» — Нико олтин медалини онасига берди

2026 йилги Жаҳон чемпионати финалида Испания миллий жамоаси Аргентина устидан 1:0 ҳисобида ғалаба қозонганидан сўнг байрам тадбирларидаги энг таъсирли лаҳзалардан бири Нико Уилямснинг қилган иши бўлди.

«Атлетик» вингери иккинчи бўлимда захирадан майдонга тушди, қўшимча вақтда эса ҳал қилувчи голни урган Ферран Торресга ассистни амалга оширди.

Ўйиндан кейин Уилямс трибунада бўлган онаси Мария Артурнинг ёнига борди ва унга жаҳон чемпионатининг олтин медалини топширди.

Кейинроқ Нико нега айнан онасига бу мукофотни берганини тушунтирди.

«Мен тезкорман, аммо онамдан тезроқ эмасман. У ўлимдан қочиб, Саҳройи Кабир чўлини кесиб ўтиш орқали Ганадан Испанияга етиб келган. Чемпионлик медалимни унга бердим, чунки у бу медалга мендан ҳам кўпроқ лойиқ эди», — деди футболчи.

1993 йилда Уилямслар оиласи яхшироқ ҳаёт излаб Ганани тарк этган, йўлнинг бир қисмини Саҳройи Кабир орқали босиб ўтган ва кейинчалик Испаниядан қўним топган.