Андрей Шипилов: «Ғалабамизни тортиб олишди, уларда виждон йўқ»

Қўқонда бўлиб ўтган «Қўқон-1912» ва «Қизилқум» ўртасидаги ўйинда ҳисоб очилмади.

Учрашувдан кейинги матбуот анжуманида эса мезбонлар устози Андрей Шипилов анча кескин гапирди.

— Йигитларимга «Қизилқум» дастлабки 20–25 дақиқада ташаббус қилиши ҳақида тушунтиргандим. Шундан кейин ҳаммаси яхши бўлади», дегандим. Айнан шундай бўлди. Биз ўз томонимиздан ҳамма нарсани тўғри ва пухта бажардик. Ташқаридан қараганда, гўёки пассив, суст ҳаракат қилаётгандек кўринган бўлишимиз мумкин. Аслида эса ҳаммаси жойида эди, йигитлар ўз вазифаларини бажаришди, ҳаракат қилишди. 20-дақиқадан кейин эса бор кучимиз билан ўйинга киришдик. Ҳаммасини ишга солдик!

Биринчи бўлимда бизни шафқатсиз тарзда уришди. Ҳақиқатан ҳам, шафқатсиз муносабат бўлди. Бу ерда фақат битта қизил карточка билан чекланиб қолмаслик, иккинчи қизил карточкани ҳам кўрсатиш мумкин эди. Лекин тушунаман, ҳар бир жамоанинг ўз олдига қўйган вазифалари бор. Ҳар ким натижага ўз имкониятидан келиб чиқиб эришишга ҳаракат қилади.

Иккинчи бўлимда эса ҳаммасини ўзингиз кўрдингиз. Майдонда икки жамоа эмас, қўлида ҳуштаги бор бир киши бор эди, холос. У нимани қандай талқин қилганини билмайман. Мени тўғри тушунишларингизни истайман: асло, Худо сақласин, кимнидир ҳақорат қилиш ёки ёмон гап айтиш ниятим йўқ. Фақат воқеаларни борича айтяпман. У нимани кўрди? Биз жуда яхши, машаққатли меҳнат эвазига гол урдик. Хўп, майли.

Кейин эса 15 дақиқа давомида ўйин тасвирларини кўриб ўтирдик, аммо қўшимча вақт сифатида беш дақиқа берилди. Ҳакам эса: «Сизларга саккиз дақиқа қўшиб бердим», деди. Бизга саккиз дақиқа қўшиб беришингиз шарт эмас. Қанча вақт қўшилиши керак бўлса, шунча вақт беринг. Ўзингиз ҳам кўриб турибсиз: ўйинда алмаштиришлар бўляпти, рақиб дарвозабонига тиббий ёрдам кўрсатиляпти. Иккинчи бўлимда майдонда битта одам бор эди, холос. Мен бу икки хил ёндашувни тушуна олмаяпман. Нима учун бундай бўлаётганини билмайман.

Бутун фаолиятим давомида, биринчи турдан бошлаб, ҳеч қачон бирор марта шикоят қилмаганман, бир оғиз ҳам гапирмаганман. Аммо биз доим қандайдир имтиҳондан ўтаётгандекмиз. Ҳар сафар янги синовлар пайдо бўлади. Янгиликлар ҳам айнан бизнинг жамоамизда синаб кўрилмоқда. Гоҳида кийиниш хонасида 30 дақиқа кутиб ўтирамиз, гоҳида сафарда нимадир ишламайди, яна баъзан: «Кутинглар, ўйин кейинроқ бошланади», дейишади. Майдонимиз яхши бўлса ҳам, бизни жаримага тортишади, «майдон ёмон» дейишади. Мен буни тушуна олмаяпман.

Яна бир гап бор, бизда «бу ерда балет ўйнаяпсизларми?» деган гапни айтишади. Қандай балет?! Ўша «балет»дан кейин жамоамизнинг уч нафар футболчиси... Бири операция столида, иккинчисининг қовурғалари синган, яна бир футболчимиз ўмров суягидан жароҳат олган. Қандай балет ҳақида гап кетяпти?! Мен буни тушуна олмаяпман.

Футбол эркаклар ўйини эканини яхши биламан. Унда айтган сўзларингиз учун жавоб беринг! «Балет» дейсизми? Қандай балет?! Биз оддий, ҳақиқий футбол ўйнаяпмиз. Ҳеч кимни ўлдириб қўяётганимиз йўқ, ҳар бир ўйинда гол уришга ҳаракат қиляпмиз.

Бугун эса биздан ғалабани шунчаки тортиб олишди. Кимгадир бу гапларим ёқади, кимгадир ёқмайди. Мен ҳеч қандай чегарадан ўтмаяпман, ўзимни босиб турибман. Ҳақиқатан ҳам, ўзимни тийяпман. Бугун бизнинг ғалабамизни тортиб олишди. Бу иш уларнинг виждонига ҳавола. Аммо уларда виждон йўқ. Илгари ҳам бўлмаган, бундан кейин ҳам бўлмайди!», - дея Андрей Сергеевичнинг сўзларини келтиради Tribuna.uz мухбири.