Суперлиганинг 22-турида «Бухоро» Тошкентда «Бундёкор»га 2:1 ҳисобида мағлубиятга учради. Натижада бухороликлар омадсиз ўйинларини яна давом эттирди. Учрашув якунлангач, жамоа бош мураббийи Александр Хомяков матбуот анжуманида қатнашди.
- Аввало, «Бунёдкор» жамоасини табриклайман. Сўнгги ўйинларда, мураббий келганидан кейин ҳар бир учрашувда жамоа тобора яхшироқ ўйнаб бораётгани кўриниб турибди. Ҳис-туйғулар бор, ёш футболчилар ҳаракат қилишяпти, бор кучини бериб ўйнашяпти, футбол ўйнашни хоҳлашяпти ва бу ўз натижасини беряпти.
Биз ҳақимизда эса нима дейиш мумкин? Агар сиз ҳеч нарса ютиб олмаган бўлсангиз, биз сизникига бориб, ёрдам берамиз, дегандек бўлди. Биринчи таймдаги ўйинимиз жуда ёмон бўлди. Умуман тушунарсиз футбол намойиш этдик. 45-дақиқада ҳам жуда беъманилик билан гол ўтказиб юбордик. Бизда қандайдир анъанага айланиб қолди: ҳар ўйинда дастлабки 10 дақиқада албатта гол ўтказиб юборамиз. Одатда бу голларни ўзимиз урган бўлардик, бугун эса рақибимиз урди. Шунинг учун «Бунёдкор» футболчиларига офарин. Йигитлар ҳаракат қилишди ва менимча, бизни муносиб равишда мағлуб этишди.
- Александр Андреевич, дарвозабоннинг ҳаракатлари бўйича саволим бор эди. Биринчи вазиятда у олдинга чиқдими, чиқмадими, орқага чекинди — очиғи, тушунмадим. Иккинчи голда эса рикошет бўлганини тушунаман. Лекин тўп ердан кўтарилаётганда дарвозабон бироз олдинроқ ҳаракат қилса, тўпни эгаллаши мумкин эди.
- Кўриниб турибдики, дарвозабон анча вақтдан бери ўйнамаган, ўйин амалиёти етишмаган. Эпизодларда унинг ҳаяжонлангани ҳам сезилди. Шунинг учун, ҳа, у яхшироқ ўйнаши мумкин эди. Лекин ҳозир уни айблашдан маъно йўқ. Бутун жамоа жуда ёмон ўйнади. Яна бир бор айтаман, айниқса биринчи таймда. Сабаблари тушунарли. Буни мутахассис бўлган ҳар бир инсон кўриб турибди. Рақиблар ҳам бизнинг жамоага қарши тайёргарлик кўраётганда, муаммоларимиз нимада эканини кўришяпти. Шу сабабли бу ҳақда ортиқча гапиришнинг ҳожати йўқ. Биз ўзимизни футболчилар сифатида қандайдир даражага етдик, футбол ўйнай оламиз, деб ҳис қила бошладик. Муаммо ҳам шунда.
Биз курашишни тўхтатдик. Яккама-якка курашларда ғалаба қозонишни тўхтатдик. Бугунги ўйинда ҳам, айниқса биринчи таймда, иккинчи тўпларнинг деярли барчасида мағлуб бўлдик. «Подбор»ларнинг барчасини рақибга бердик. Ҳаммамиз тўп билан ўйнашни хоҳлаймиз. Лекин энг катта муаммо, албатта, психологик ҳолат билан боғлиқ. Биз энди қандай ўйин бўлмасин, 10-дақиқада гол ўтказиб юборяпмиз. Ҳозирча бу муаммони ҳал қила олмаяпман. Балки қандайдир чоралар, ҳатто санкциялар жорий қилиш керакдир, билмайман.
Бизда биринчи 10 дақиқа йўқ. Ҳар доим рақибга фор бериб қўямиз. Яна бир бор айтаман: 45-дақиқада ҳам мутлақо беъманилик билан гол ўтказдик. Ўйиндан келиб чиқиб қараганда, биз «подбор»ларда юта олмаётганимизни кўриб туриб, 45-дақиқада шундай узун узатмани беришдан нима маъно бор эди? Ўзимиз ўзимизга «кийиниш хонасига» гол уриб қўйдик.
- Демак, сабаби тушунарли. Шу ҳолатда танаффусга чиқиш жамоага ёрдам беради, деб ўйлайсизми?
- Ҳа, менимча, бу танаффус бизга жуда катта ёрдам беради. Чунки жамоани қайта шакллантиришимиз керак. Очиғини айтсам, жамоада айрим муаммолар бор. Улар ёш йигитлар. Биз уларни олдиндан огоҳлантиргандик: агар курашда рақибга ўйин ритмини ҳис қилишга ва ўзларида нимадир чиқaётганини сезишга имкон берсак, улар шу тарзда ўйнайверишади. Афсуски, бугун биз ўзимиз уларга шундай ўйнашга имкон бердик. Бутун курашда мағлуб бўлдик. Муаммо шундаки, марказий таянч ярим ҳимоячиларимиз йўқ. Жамоага энергия, учқун берган, жамоанинг натижа олишига ёрдам берган футболчилар ҳозир сафда эмас.
Қаранг, биз ҳар бир ўйинда гол ўтказяпмиз. Биздаги ҳимоявий интизом ниманинг ҳисобига қурилган эди? Таянч ярим ҳимоячиларимиз жуда катта иш бажарарди. Улардан бири терма жамоада, яна бири жароҳат олган. Муаммо шунда. Биз бутун ўйинимизни ҳимоядан қуряпмиз. Аммо ҳозир гол ўтказиб юборсак, очилиб кетяпмиз. Бугун қандай ўйнаганимизни қаранг — жуда ёмон. Бундай ўйнаб бўлмайди. Яна бир бор айтаман, бу масалани энди ўзим жиддий таҳлил қилишим керак. Танаффус ҳам жуда ўринли келди.
- Танаффус пайтида жароҳат олган футболчиларнинг айримлари сафга қайтар. Шу имкониятдан фойдаланиб жамоани қайта шакллантиришга ҳаракат қиласизми?
- Ҳа, албатта. Ҳозир содир бўлаётган ҳолат — муаммо. Танаффусдан унумли фойдаланиб, жамоани қайта йиғишга, таркибни тиклашга ҳаракат қиламиз. Кўплаб футболчиларимиз жароҳатланган. Шунинг учун кимлар сафга қайтишини ҳам кутишимиз керак.
- Бугун ўйин бошида захирадан майдонга 17 ёшли футболчи — Ражабов тушди. У яхши кўринди. Менимча, унинг ўйини сизга ҳам ёқди. Футболчининг ҳаракатлари ҳақида нима дея оласиз?
- Ҳа, менга ҳам унинг ўйини ёқди. Бизнинг тажрибали футболчиларимиздан фарқли равишда, у ўйнашга ҳаракат қилди. Яккама-якка курашларда ҳам ғалаба қозонди, ҳеч бўлмаса тўпни олдинга ҳаракатлантиришга уринди. Биз эса шунчаки тўпни ҳаракатлантиришни тўхтатдик. Муаммо шунда. 45-дақиқагача нима учун узун узатмалар билан ўйнадик? Нима учун тўпни ҳимоячилар орқали оддийроқ ўйнатмадик? Шуни тушунмаяпман.
Битта вазият яратдик, холос. Марказий қисмида тўпни узоққа тепиб, кейин уни йўқотишдан нима маъно бор? Биз тўпдан яшириняпмиз. Тўпни ҳаракатлантирмаяпмиз. Ҳимояда эса асосийси — биз аввал тўғри ҳимояланардик. Илгари тўпни назорат қилардик, деб айтмайман, лекин ҳимояда интизомли ўйнардик. Доимо ҳимоядан келиб чиқардик.
Яна бир бор айтаман: таянч ярим ҳимоячилар берадиган энергия, ўша «учқун» ҳозир йўқ. Қолаверса, рози бўласиз, дарвозабон ҳам бизни кўп марта қутқарган. Айрим вазиятларда омадимиз ҳам келган. Ҳозир эса омад ҳам келмаяпти. Энг ёмони, ўзимиз ўзимизга гол уряпмиз. Икки ўйинда ўзимиз ўзимизга гол урдик. Ҳозир энг аввало шу масалани таҳлил қилишим керак. Бу, биринчи навбатда, психологик ҳолат билан боғлиқ.
Биз разминка қиламиз, майдонга чиқамиз, аммо биринчи 10 дақиқа йўқ. Дарҳол рақибга фор бериб қўямиз, кейин эса ўйнашни бошлаймиз. Бундай ўйнаб бўлмайди.
- Танаффусдан кейин уч нафар марказий ҳимоячи билан ўйнаш варианти кўриб чиқиляптими? Шу орқали ҳимояни янада зичлаштириш мумкинми?
- Нима учун эмас? Биз аввал ҳам шундай бошлаган эдик. Танаффусдан кейин ҳам шу вариантни кўриб чиқишимиз мумкин. Очиғини айтишни яхши кўраман. Жаҳон чемпионатидан кейин Эсанов жамоамизни тарк этиши мумкин, деб ўйлагандим. Шунинг учун бундай эҳтимолни ҳисобга олиб, беш кишилик ҳимоя тизимига қайта қурилаётган эдик.
- Эсановнинг кетиши мураккаб масала эди, демоқчимисиз?
- Ҳа. Чунки жаҳон чемпионати бор эди ва у кетиши мумкин эди. Мен мураббий сифатида бундай эҳтимолни олдиндан ҳисобга олишим керак. Шу боис таркибда бундай футболчи бўлмай қолишини ҳисобга олиб, беш кишилик ҳимоя тизимига ўтиб кўрдик. Агар адашмасам, дастлабки икки-учта ўйинни ҳам шу тизимда ўтказдик. Шерзод жаҳон чемпионатидан қайтганидан кейин ҳам асосий таркибда майдонга тушмади.
Миллий жамоа футболчиси бўлган ва жамоага ёрдам бера оладиган футболчини захирада ушлаб туриш ҳам мантиқсиз. Шунинг учун яна тўрт кишилик ҳимояга қайтдик. Беш кишилик ҳимояга ўтиш бизга жуда катта ёрдам беради, деб ўйламайман. Гарчи биз беш кишилик ҳимояда ҳам ўйнай оламиз. Ўйин давомида беш кишилик тизимга қайта олиш имкониятимиз ҳам бор. Йўқ, муаммо майдон марказида», - дея Хомяковнинг сўзларини келтиради Tribuna.uz мухбири.
