Бокс бўйича оғир вазн тоифасида собиқ жаҳон чемпиони Тайсон Фюри 2015 йилда Владимир Кличко устидан қозонган ғалабасидан кейин нималарни ҳис қилганини айтиб берди.
«Мен болалигимда Кличко аллақачон чемпион эди ва мен доим: «Бир куни бу йигитни мағлуб этаман», дердим. Ўшанда ҳамма устимдан куларди.
У 11 йил давомида чемпион бўлди. Мен унга қарши чемпионлик жангида иштирок этиш учун 3 йил кутдим, чунки мени доим четга суришарди.
Ниҳоят чемпионлик жангига эришганимда, бу мен учун Эверест чўққисидек эди. Кейин айтганимдек, ғалаба қозондим ва шундан сўнг ҳаммаси тугади.
Болалигимдан истаган барча нарсамга эришдим. Бу ақлбовар қилмас даражада ажойиб бўлади деб ўйлагандим, аммо орадан бир дақиқа ўтар-ўтмас ҳаммаси барбод бўлди.
Рингдан чиқиб, кийиниш хонасига кирганимдан сўнг депрессияга тушдим, чунки ҳаётимда энди ҳеч нарса қолмагандек эди.
Яшашимнинг асосий сабаби — Кличкони мағлуб этиш эди ва бу бир зумда йўқолди. Шундан кейин ҳаммаси пастга қараб кетди: доимий депрессия.
Оғир вазнда жаҳон чемпиони сифатида ҳамма нарсага эга эдим, аммо барибир депрессияда эдим. Ҳар куни ўлишни хоҳлардим.
Ҳеч ким менга ёрдам бера олмади. Кейин бир куни шундай воқеа юз бердики, мен тиз чўкиб, Худога дуо қилдим. Ётоқхонада полга ётиб, йиғладим.
Вазним 400 фунтга (181 кг) етган, боксдан деярли уч йил четда қолган эдим. Худога: «Мен энди ўзим буни уддалай олмаяпман. Менга ёрдам беришинг керак. Мени яна боксга қайтар», дедим.
Мен полда абадий ётгандек эдим, гарчи аслида 10 дақиқа ўтган бўлса ҳам. Лекин ўрнимдан турганимда, гўё дунёдаги барча оғирлик елкамдан олиб ташлангандек ҳис қилдим.
Кейин рафиқам Пэрисга бақирдим: «Эртага формамни тиклаш миссиясини бошлаймиз», — деди Фюри.
Эслатиб ўтамиз, Фюри 2015 йил ноябрь ойида Кличкони ҳакамларнинг якдил қарори билан мағлуб этган. Шундан сўнг у қарийб уч йил давомида жанг ўтказмаган.
